terreos/leiras/hortas/predios

"Terreo" empregarémolo como extensión de terra que se emprega para determinados fins (cultivar, construír, etc).

"Leira" é a terra de labradío, a porción de terreo cultivado.

"Hortas" son terreos de pouca extensión, xeralmente moi próximas á casa, dedicado ao cultivo de legumes, hortalizas e árbores froiteiras.

"Predio" para referirnos a calquera propiedade, tanto rural como urbana.

A palabra do día

Poxar:
lat v *podiāre

1 v t Vender algo nunha poxa.
2 v i Ofrecer unha cantidade superior á anterior da poxa para obter o produto.

gran/grande, san/santo

Debemos empregar "gran" cando a continuación temos un substantivo que comeza por consoante e "grande" nos demais casos. "San" débese empregar diante dos nomes propios que comezan por consoante (San Bieito), mentres que "santo" debémolo empregar diante dos nomes que comezan por vogal (Santa Ana).

A palabra do día

Baralla:

1 f XOGO Conxunto de naipes que se utilizan para varios xogos. Colle a baralla, que xogamos unha brisca.
2 f Discusión entre varias persoas. Liorta entre varias persoas. Meteuse na baralla e chegou todo esfarrapado.
SIN. lea, rifa.

Dúbidas léxicas:

Almohadilla*:
O termo galego para a "tecla almohadilla" é "pulsador cadrado".


Accésits*:
A palabra latina "accésit" considérase invariable en canto ao número. Así débese poñer: o accésit, os accésit.

Acuse de recibo*:
En galego debemos utilizar a forma "xustificante de recepción"

Dúbidas sobre o léxico

Os sufixos -aría/-ería:

A normativa do galego, aprobada no 2003 dá como preferenciais as formas rematadas en -aría, se ben as rematadas en -ería non son consideradas incorrectas. De todos os xeitos hai unha serie de palabras que rematan sempre en -ería: batería, bixutería, coquetería, disentería, galantería, isomería, leprosería, mercería, masonería, pedantería.

libraría ou librería, pescadería ou pescadaría ...

A palabra do día

Morgado -da
lat v *maioricātu"

1 s Fillo maior herdeiro dos bens familiares que pertencen á familia.

2 s p ext Fillo único.

3 s m Patrimonio dunha familia que herda o fillo maior.

4 s m HIST Institución surxida no s XII en Castela que establecía que un determinado número de bens do patrimonio familiar era considerado unha unidade inalienable e outorgaba a totalidade destes ao primoxénito, co fin de evitar o reparto de terras e o consecuente debilitamento das familias máis poderosas. Foi abolido en 1828.

SIN: vinculeiro.